Jan Dobkowski, Bez tytułu, Kredka, papier, 50 x 70 cm, 1993

Jan Dobkowski (ur. 1942 w Łomży) to jeden z najważniejszych polskich malarzy i rysowników współczesnych, słynący z unikalnego stylu opartego na płynnej, organicznej linii. Studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Cybisa, a w 1967 roku, wraz z Jerzym „Jurrym” Zielińskim, założył legendarną grupę Neo-Neo-Neo, będącą polską odpowiedzią na pop-art. Sławę przyniosły mu ikoniczne obrazy z przełomu lat 60. i 70., w których łączył uproszczone, zmysłowe sylwetki ludzkie z radykalnym, dwubarwnym kontrastem zieleni i czerwieni. Po stypendium w Nowym Jorku w 1972 roku jego twórczość ewoluowała w stronę wieloelementowych struktur linearnych oraz monumentalnych cykli inspirowanych kosmosem, naturą i mikroskopijnym światem przyrody, takich jak „Genesis” czy „Universum”. Jest laureatem prestiżowej Nagrody im. Jana Cybisa (1994) za całokształt twórczości oraz Srebrnego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2013). Brał udział w ponad 170 wystawach indywidualnych na całym świecie, a jego prace znajdują się w najważniejszych zbiorach krajowych oraz w prestiżowej kolekcji Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku.